• 03-02-2002 - Dé dag waarop iedere Belgische Cyclo-crossfan wachtte was dan eindelijk aangebroken. Nadat eerst de dames hun wereldkampioenschap reden, was het wachten op de wedstrijd waar duizenden vellen papier, honderden liters inkt, ontelbare minuten beeldmateriaal, enz. aan besteed werd. Vanaf 13.00 begon de spanning te stijgen. Tegen 14.00 kende die spanning een eerste climax, bij de start van het wereldkampioenschap voor elites.
  
  Zoals iedereen wel weet waren de Belgen torenhoog favoriet. Een ploeg die bestaat uit Sven Nys, Tom Vannoppen, Erwin Vervecken, Mario De Clercq, Bart Wellens en Ben Berden steekt zowiezo boven de rest uit. Toch was het opletten geblazen voor de gevaarlijke Nederlanders, met name Richard Groenendaal en Gerben De Knegt. Zij werden samen met de Tsjechen Pospisil en Jezek aanzien als gevaarlijkste outsiders. Maar in eigen land moesten de Belgen gewoon presteren. "Anders betekent dat een nationale ramp.", verklaarde Bondscoach Erik De Vlaeminck vooraf. 
  
  Met ruim 47.000 toeschouwers stond het parcous van Zolder bomvol. Overal stonden er mensen met hun nationale kentekens. Natuurlijk waren de rood-geel-zwarte-vlaggen het meest te zien, maar ook de oranje-supporters waren talrijk. Zij zagen een sterke start van de onverwachte Pascal Triebel. Vervecken, Vannoppen en Berden volgden meteen. Sven Nys daarentegen kende een mindere start, net als Bart Wellens en Richard Groenendaal. Er vormde zich meteen een kopgroep met Vervecken, Vannoppen, Berden, De Clercq, De Vos, Van den Bergh en Triebel. Even verderop reed Sven Nys met de fransman Arnould in 8ste positie. Bart Wellens reed nog verderop in 10de positie en Richard Groenendaal reed pas in 15de positie.
  Na één ronde reden de Belgen al op kop. Uittredend Wereldkampioen Erwin Vervecken, Belgisch Kampioen De Clercq en Tom Vannoppen. Bart Wellens volgde dan reeds op 20 seconden.
  In de tweede ronde namen de 3 Belgen een kleine voorsprong van 10 seconden. Sven Nys achtervolgde met succes en kwam al snel aansluiten. Op dat moment kregen Berden en Groenendaal pech. Beide renners hadden een lekke band en moesten zo snel mogelijk terug hun plaats vinden in de mooie en snelle wedstrijd. Niet Groenendaal verdedigde de Nederlandse eer, maar wel Wim De Vos was de beste Nederlander. Hij reed met Ben Berden naar de 4 leiders toe. Bart Wellens en Richard Groenendaal volgden dan reeds op 17 seconden. Alles was dus nog mogelijk en dat maakte de wedstrijd juist zo mooi om volgen. Het Belgische publiek genoot dan ook met volle teugen. Er werd gelachen, geroepen, maar jammer genoeg ook uitgescholden. Vooral wanneer Groenendaal langs kwam haalde het boegeroep de bovenhand. 
  Maar dat deerde de Belgen niet. Met z'n drieën reden ze nog op kop. Vannoppen moest een gaatje laten vallen en reed met Berden op 10 seconden van De Clercq, Vervecken en Nys. Groenendaal kon ondertussen weg rijden van Bart Wellens die ook lek reed. De Nederlander volgde op 17 seconden terwijl de jonge Belg op 30 seconden van zijn leidende landgenoten hing.
  Wanneer Verveckens ketting van het tandwiel viel terwijl hij een berg op liep, kregen Sven Nys en Mario De Clercq vrijspel. Zij reden met z'n tweedjes weg, maar konden even later niet verhinderen dat Erwin Vervecken weer kwam aansluiten. Ook Vannoppen, Van den Bergh, De Vos en Arnould kwamen aansluiten. Wellens kwam dichter tot op 20 seconden. Alles zat dus terug bij elkaar en dat zinde thuisrijder Vannoppen niet. De Limburger ging ervan door en bouwde al snel een kloof van 17 seconden uit. Enkel Sven Nys reageerde echt. Hij ging achter Tom aan terwijl ook De Clercq en Vervecken meeglipten. Wanneer ze de jonge Collstrop-Palmans renner te pakken hadden reden ze dus met z'n vieren aan de leiding van het wereldkampioenschap 2002 in hun eigen land. Hoe zou de selectie dan gebeuren ? Wel, het lot stak een handje toe, want Erwin Verveckens ketting viel er opnieuw af. Hij verloor veel terrein en gaf uiteindelijk op. De uittredende Wereldkampioen reed de wedstrijd dus niet uit en had dat deels aan hemzelf te danken. Hij veranderde namelijk 3 dagen geleden van versnellingsapparaat. Daarmee had hij misschien beter tot na het seizoen gewacht.
  Op 10 minuten van de ontknoping van de wedstrijd hadden we twee leiders. Mario De Clercq en Sven Nys reden aan de kop van de wedstrijd met een kleine voorsprong op Tom Vannoppen. Een Belgisch podium leek dus in de maak. 
  Bij het ingaan van de laatste ronde bewees Vannoppen zijn vechtersmentalileit. Hij kwam terug aansluiten bij de 2 leiders. Toch konden ze niet speculeren op de sprint en afwachten want de groep met de Nederlanders De Vos, Groenendaal en De Knegt kwam dichter. Op de voorlaatste helling van het WK reed Nys waar Vannoppen en De Clercq van de fiets moesten, maar de Brabander kon zijn landgenoten niet afschudden. Op de laatste berg naar de kappel ging Vannoppen eens aan de haal, maar ook hij geraakte niet weg. 
  Een sprint met 3 Belgen zou dus de beslissing brengen. Normaal gezien zou Mario De Clercq de snelste moeten zijn, maar Tom Vannoppen klopte hem eerder dit seizoen in Overijse. Het bleef dus razend spannend. Maar één ding stond al vast: België boven in eigen land en 3 Belgen op het podium van de elite-cross. 
  Sven Nys probeerde nog eens door te gaan maar liet zich zo de koppositie opdringen. Tom Vannoppen probeerde het dan nog van ver, maar Mario De Clercq kwam er zoals verwacht gemakkelijk over. Alle drie reden ze met hun handen in de lucht over de streep. De ware demonstratie werd afgemaakt door Mario De Clercq.
  
  De Clercq pakte na Poprad en Middelfart dus zijn 3de wereldtitel in het veld. Tom Vannoppen pakte zilver en was daarmee zeer tevreden. Hij gaf blijk van veel lef en een grote vechtersmentaliteit. Een groot feest in zijn woonplaats Ham zou volgen. Sven Nys werd derde. De Balenaar was topfavoriet en deed er alles aan om die rol in te lossen. Hij won niet en gaf zijn verlies meteen toe. Als een echte gentlemen feliciteerde hij Mario De Clercq meteen voor zijn winst, terwijl hij nog maar net over de streep gebolt was. Hij was ook snel om te zeggen dat Mario de sterkste was en dat hij geklopt werd op zijn waarde. En weer volgde... proficiat Mario.
  
  Het Belgische publiek was tevreden. Sommige al meer dan de andere, maar iedereen was uiteindelijk blij met de 3 medailles in de elite-wedstrijd. Bij het spelen van de Brabançonne lieten zowel De Vlaeminck als De Clercq terecht een traantje en zongen er vele toeschouwers mee. Een moment om in te kaderen.

door Gilles Simonet

Voor aanvang van de wedstrijd:

• Peter Van den Abeele: "Ben Berdens ziekte is volledig achter de rug. Hij is de zesde man en zal zich waarschijnlijk als eerste opofferen voor de ploeg."

• Peter Van Santvliet: "Oppassen bij de eerste bocht."

• Arne Daelmans die het parcours samen met Paul Herijgers enkele minuten voor de start verkende voor de VRT: "Het kriebelde. Het was heel moeilijk met al dat volk."

• Bart Wellens: "De conditie is later gekomen dan verwacht. Maar zoiets komt jammer genoeg niet op bestelling"

• Erwin Vervecken: "We gaan allemaal achter een mogelijk ontsnapte buitenlander aan."

• Mario De Clercq: "Ik rijd niet achter Tom Vannoppen aan. Hij is nu reeds mijn ploegmaat."

• Sven Nys: "Bang van de vele supporters."

• Tom Vannoppen: "Ik werd al eens 4de in Zolder. Deze keer sta ik liever op het podium."

• Ben Berden: "Als ik binnen de top 5 ben is mijn WK geslaagd."

• Bart Wellens: "De start wordt zeer belangrijk. Dat is misschien wel in mijn nadeel."

• Tom Vannoppen: "Als Mario gaat, ga ik er niet achter."

• Richard Groenendaal: "Een lastig parcours. De eerste 300 meter worden cruciaal voor de eerste koers helft."

Na afloop van de wedstrijd:

• Mario De Clercq: "Ze moesten er allemaal aan. Daarmee bedoel ik niet mijn collega's maar enkele gewezen kampioenen. Paul Herijgers wilde me de les spellen. Hij heeft twee jaar aan de top gestaan, ik al zeven. Ook sommige uitspraken van Roger De Vlaeminck deden me pijn. We zouden nu te veel verdienen. Zou hij die kans vroeger dan hebben laten liggen? Of zijn opmerking dat Sven geen karakter heeft, waar slaat dat op? Ik was al dat gezever en die negatieve commentaren kotsbeu."

• Sven Nys: ",,We hebben hier vandaag iets unieks meegemaakt. Ik heb van elk moment intens genoten. Derde, tweede, of eerste, dit is een moment dat niet meer in je carrière terugkeert. Mijn oren tuiten nog altijd van de aanmoedigingen. De doortocht op de Sacramentsberg, waar geen publiek kon komen, was een opluchting. Tijdens de koers zelf dacht ik dat mijn trommelvliezen zouden springen.''

• Erwin Verechen, de pechvogel: ,,Doodzonde, want ik reed met een heel goed gevoel rond. Zo aarzelde ik niet om Vannoppen tot de orde te roepen. Ik had ook vooraf gezegd dat ik mijn eigen kans zou gaan en ik wist dat De Clercq zijn benen zou stilhouden. Ik was nog niet uitgezongen. Toen mijn ketting een eerste keer afviel, heeft mijn versnellingsapparaat waarschijnlijk een duw gekregen. Het ging vooraan zo snel dat ik de tweede keer geen fietswissel overwoog. Maar de derde keer hing dat ding in mijn spaken.''

• Tom Vannoppen:,,Toen ik vier ronden van het einde een kloofje van dik vijftien seconden had, droomde ik heel even van meer, maar Erwin Vervecken reed het gaatje dicht. Mario beweerde dat ik altijd wereldkampioen zou geworden zijn indien Vervecken de anderen niet op sleeptouw had genomen. Ik had hier natuurlijk ook graag gewonnen, maar Mario en ik hadden concreet afgesproken hoe we die laatste ronde zouden rijden.''

• Richard Groenendaal: ,,Ik kreeg niet meer boegeroep dan elders. De enige Belg die me lastig viel, was Ben Berden. In een afdaling ging hij bewust in de remmen zodat ik niet anders kon dan vallen. Ik kreeg daarbij een trapper vol in de kuit. Toen had ik al een eerste achtervolging achter de rug, want bij dat eerste heuveltje was mijn versnellingsapparaat stuk en moest ik van fiets wisselen. Ik was vandaag de beste. Ik kende maar één moment van zwakte: toen Vannoppen in de aanval ging, zat ik in het wiel van Nys en kon niet overnemen. Uiteindelijk had ik ook wat last van een knellende schoen. Zolder ligt achter de rug. Eigenlijk was dit mijn parcours niet.''

• Bart Wellens: ,,Wie aan topsport doet, kan zelfs niet genieten van een volledig podium vol landgenoten. Het feest is niet aan mij besteed. Geen enkele uitslag is goed als je zelf niet bij die ceremonie hoort. Ik voel me er onwezenlijk bij''

• Sven Nys: ,,Ik heb er zo van genoten dat ik direct de toeschouwers met een applaus bedankte toen in de spurt duidelijk werd dat ik nog een jaar moet wachten. Dit was een fantastisch publiek, zelfs voor Groenendaal. Dat ondervond ik toen hij in ons groepje zat. Dat ze ons in de omringende landen maar eens nadoen.''

• Tom Vannoppen: ,,Al raakte ik toch even in paniek toen Nys die laatste aanval plaatste. Het was alsof mijn benen ontploften. Toen Sven zich rechtzette, had ik die zilveren medaille zomaar voor het grijpen. Dit wordt een zwaar nachtje in mijn supporterscafé in Ham. Zaterdag kreeg ik behoorlijk wat aanvallen van faalangst te verwerken. Het was voor mij een grote verantwoordelijkheid: een WK in eigen buurt, tussen al mijn supporters.''
  
  
  

door Gilles Simonet

1. Mario De Clercq (BEL) 1u01:11
2. Tom Vannoppen (BEL) op 0:03
3. Sven Nys (BEL) 0:06
4. Richard Groenendaal (Ned) 0:10
5. Gerben De Knegt (Ned) 0:14
6. Dominique Arnould (Fra) 0:21
7. Wim De Vos (Ned) 0:22
8. Bart Wellens (BEL) 0:26
9. Ben Berden (BEL) 1:19
10. Thomas Frischknecht (Zwi) 1:38
11. Kamil Ausbuher (Tsj) 1:57
12. Roger Hammond (GBr) 2:03
13. Timothy Johnson (VSt) 2:11
14. Beat Wabel (Zwi) 2:34
15. Luca Bramati (Ita) 2:41
16. Arnaud Labbe (Fra) 3:25
17. Maarten Nijland (Ned) 3:25
18. Robert Glajza (Slk) 3:25
19. John Gadret (Fra) 3:25
20. Jens Schwedler (Dui) 3:25
21. David Pagnier (Fra) 3:25
22. Marc Gullickson (VSt) 3:25
23. Todd Wells (VSt) 3:25
24. Vaclav Jezek (Tsj) 3:38
25. Christian Heule (Zwi) 3:40
26. Valeriano Vandelli (Ita) 3:59
27. David Derepas (Fra) 4:07
28. Tadeusz Korzeniewski (Pol) 4:07
29. Peter Presslauer (Oos) 4:07
30. Mark Robert Legg (NZl) 4:15
31. David Seco (Spa) 4:15
32. Radek Tichy (Tsj) 4:17
33. Igor Tavella (Ita) 4:18
34. Jonathan Page (VSt) 4:24
35. Radoslav Czapla (Pol) 4:41
36. David Collins (GBr) 4:44
37. Lorenzo Perotti (Ita) 5:06
38. Marco Paludetti (Ita) 5:06
39. Matthew Ellis (GBr) 5:09
40. Jiri Pospisil (Tsj) 5:10
41. Isaac Saurez (Spa) 5:16
42. Israel Nunez (Spa) 5:24
43. Stephen Knight (GBr) 5:29
44. Pascal Triebel (Lux) 5:41
45. David Rusch (Zwi) 6:08
46. Vaclav Metlicka (Slk) 6:08
47. Masahiko Mifune (Jap) 7:14

Landenklassement:

1. België 6
2. Nederland 16
3. Frankrijk 41
4. Zwitserland 49
5. Verenigde Staten 58
6. Tsjechië 67
7. Italië 74
8. Groot-Brittannië 87
9. Slovenië 113
10. Spanje 114