-
01-01-2002 - Mario
De Clercq glimlachte nadat hij Sven Nys in zijn eigen Grote Prijs op
de Baalberg in Baal had geklopt. ,,Ik heb mijn revanche gehad. Ik denk
dat iedereen nu overtuigd is dat ik het niet enkel kan op supersnelle
omlopen of op een traject dat ik zelf uitteken. Ik was Wortegem niet
vergeten'', zei de Belgische kampioen na zijn achtste zege van dit
seizoen.
Alleen al uit de achterklap die De Clercq na de Belgische
Wereldbekerproef in het eigen Wortegem-Petegem opving, haalde hij zijn
motivatie om op de allereerste dag van 2002 toe te slaan. ,,In de
wandelgangen fluisterden ze dat het voor mij die dag in het domein Ter
Ghellinck eenvoudig was geweest. Als ik onterecht op de tenen word
getrapt, ben ik aartsgevaarlijk. Zo steek ik nu eenmaal in elkaar. Met
deze zege is ook dit rechtgezet'', zei een enthousiaste Oost-Vlaming.
,,Ik rijd altijd en overal voor de eerste plaats. Net zoals Sven ook
in mijn achtertuin voor de bloemen reed.'' De duizende toeschouwers
die vanachter de nieuwjaarstafel kwamen, werden in Nys' thuishaven
beloond met een sublieme cross die pas de allerlaatste kilometer in
een beslissende plooi viel. Hoe Sven Nys zich ook uit de naad reed om
voor de derde keer op rij zijn eigen wedstrijd te winnen, de oude
krijger uit Wortegem-Petegem gaf geen krimp.
,,Het was een schitterende strijd op een schitterend parcours'', zei
Mario De Clercq. ,,Ik had snel een goed gevoel in de benen, ook al lag
ik pas om half twee in bed. Ik had het telkens kwaad op die treden die
Nys al rijdend nam en in de afdaling die daarop volgde, maar op de
echt zware stroken was ik sterker. Ik wou de sprint niet afwachten.
Gewoon om te demonstreren wie de beste van het moment is.'' De Clercq
was de enige toprijder die de voorbije elf dagen acht keer zijn
crossfietsen inlaadde. Met zeges in Zonnebeke, Hofstade en Baal en
tweede plaatsen in Overijse, Veldegem en Diegem deed hij veel meer dan
enkel maar startgeld opstrijken. Enkel in Wielsbeke en in Loenhout
speelde hij door omstandigheden niet mee. ,,Ik doe het al jaren op
deze manier. Ik zie wel waar ik in de titelcrossen uitkom.''
En Nys? Die stond er wat bedremmeld bij. Voor de thuisrenner liep het
ook al heel snel verkeerd. Bij de allereerste doortocht in de
feesttent ging de Brabander op de balkjes zowaar overkop. ,,Het was
mijn eigen dikke schuld. Ik had mijn koersbril op en door het
temperatuurverschil dampten de glazen aan, zodat ik de jump verkeerd
inschatte. Ik kwam vanuit dertiende positie heel vlug terug bij het
koppelotonnetje.''
,,Dat vergde krachten die ik misschien in de finale te kort kwam, maar
toch moet ik bekennen dat de sterkste vandaag won. Hij is de man van
het moment. Hij kraakte me in de allerlaatste ronde, nadat ik samen
met Groenendaal en De Knegt voordien de wedstrijd hard had gemaakt.
Richard en Ben Berden plooiden twee ronden van het einde. Nadien heb
ik werkelijk alles geprobeerd om Mario nog murw te krijgen. Ach, het
is ook mooi dat een andere renner deze Grote Prijs wint. Het komt de
geloofwaardigheid van de sport ten goede.''
Nys sluit de eindejaarsperiode af met slechts één overwinning, op
kerstdag in Wielsbeke. ,,Geen probleem'', wuifde hij de vaststelling
weg. ,,Deze dip was ingecalculeerd. Alleen in Diegem kende ik een
offday. In de andere proeven streed ik telkens mee voor de zege. Deze
Nys zit op schema voor de resterende twee crossmaanden.''
door Gilles Simonet |