- 24-02-2002 – Arne Daelmans heeft de laatste veldrit van het seizoen
gewonnen. In de sluitingsprijs te Oostmalle reed Daelmans voor eigen
publiek naar de zege voor belofte Wim Jacobs en wereldkampioen Mario
De
Clercq. Net voor de wedstrijd werden Marc Janssens en Radomir Simunek
gehuldigd. Zij namen vandaag afscheid van het veldrijden als actieve
veldrijders.
Bart Wellens dook als eerste het zand in gevolgd door Mario De Clercq,
Sven Nys, Ben Berden, Sven Vanthourenhout, Arne Daelmans, Bart Arnouts,
Wim Jacobs en Erwin Vervecken. Snel werd het kopwerk overgenomen door
Mario De Clercq die er een verslindend tempo op nahield. Verschillende
favorieten dienden meteen te passen. Zo ook Erwin Vervecken, die duidelijk
nog last had van zijn zware valpartij in Vorselaar. Richard Groenendaal en
Gerben De Knegt konden het tempo ook niet aan en volgden seconden later.
Meteen werd duidelijk dat het verschil in de zandstroken moest ontstaan.
Dat dacht ook Bart Wellens, hij versnelde in het zand en pakte een tiental
seconden op Nys en de rest van de kopgroep. Sven Nys liet echter niet
begaan en bracht de groep weer samen. Na een half uur rijden hadden we een
kopgroep van 7 renners met Wellens, Nys, De Clercq, Daelmans, Berden,
Vanthourenhout en belofte Wim Jacobs. Tot Nys, ook al in de zandbak, het
tempo opkrikte en z'n kans waagde. Hij kon een kleine voorsprong bij
elkaar rijden, maar was op 4 ronden eraan voor zijn moeite. Hij werd
ingelopen door de achtervolgers onder leiding van Bart Wellens.
Even verderop hielden Groenendaal, De Knegt en Van Santvliet mekaar
gezelschap. Oostmalle leek voor hen
een
verplicht nummer. Ook Bart Arnouts, die in de eerste ronden nog attent
vooraan zat, werd ver teruggeslagen. Erwin Vervecken volgde even verderop
en reed de wedstrijd rustig uit zonder verdere risico's te nemen.
Vooraan werd het tempo hoog gehouden, waardoor ontsnappen uit de kopgroep
practisch onmogelijk werd. Maar dat was buiten Arne Daelmans gerekend.
Voor eigen publiek zag hij een overwinning wel zitten en besloot dan maar
om in de voorlaatste ronde voluit te gaan in het zand. Met succes bleek
achteraf. Nys en Wellens hielden de benen stil en ook De Clercq en
Vanthourenhout bewogen niet tyerwijl Ben Berden zich aan het ploegenspel
hield. Een tegenaanval kwam er echter toch, uit onverwachte hoek dan. Het
was belofte Wim Jacobs die in de tegenaanval ging. Hij reed de ganse
wedstrijd zonder problemen mee in de kopgroep en wou dan ook graag zijn
deel van de koek. Ondertussen had Arne Daelmans, onder luid gejuich van
het publiek, vleugels gekregen en kon hij zijn voorsprong veilig stellen.
Hij finishte uiteindelijk met een havle minuut voorsprong op Wim Jacobs
die net niet meer werd bijgehaald door Mario De Clercq.
Een prachtig slot, voor een toch wel spannende en mooie wedstrijd die een
verdiende winnaar kreeg.
door Hans Deveuster |