Kijk
op de eerste 2 maanden van het huidige veldrit seizoen
In
oktober beseften de kenners dat het weer een spannend veldritseizoen
zou worden. Met de tenoren van vorig seizoen hadden we uit het
Belgische kamp Erwin Vervecken, Mario De Clercq, Sven Nys, Bart
Wellens, Tom Vannoppen, Peter Van Santvliet, Kipcho Volckaerts, Björn
Rondelez en Arne Daelmans. Uit de Nederlandse hoek hadden we Richard
Groenendaal, Wim De Vos, Gerben De Knegt, Maarten Nijland,
Camiel
Vanden Bergh en Gretinus Gommers. Daarnaast kregen we ook veel te
zien van de Tsjechen Petr Dlask, Jiri Pospisil en in mindere maten
Vaclav Jezek. Uit Italië
kwam Daniele Pontoni, uit Frankrijk David Pagnier en uit Zwitserland
Beat Wabel en Tomas Frishkencht. Met deze renners zat er dus een
spannend en zwaar seizoen aan te komen. Komt daar nog bij dat er
weer nieuwe renners op de voorgrond zouden komen. De naam van Sven
Vanthourenhout was hier geen verrassing meer. Ook Davy Commeyne zou ook voor het seizoen van de grote stap staan.
Voor
Belgisch Kampioen Mario De Clercq begon het seizoen veel belovend.
Reeds in de eerste wedstrijd in Berlijn pakte Super Mario de volle
buit. We hoopten dat hij nog een seizoen zou kunnen meedingen voor
de overwinningen, maar nu bleek reeds dat De Clercq zich tevreden
moet stellen met enkele verre ereplaatsen. Enkele dagen later stak
er in Fourmies een nieuw talent de kop op. De Fransman Geoffrey
Clochez eindigde er tweede na Sven Nys en toonde het publiek dat hij veel in
zijn mars heeft. Hij mocht hierdoor meteen starten in de Kärcher
Par-Ky Cup wedstrijd in Ruddervoorde. Hier lag het niveau veel hoger
en Clochez moest strijden voor verdere ereplaatsen. De winst in
Ruddervoorde was voor een verbluffende
Bart Wellens. Een week later
stonden de wedstrijden in Tabor en Vossem op het programma. Wellens
ging niet naar Tabor, Nys wel. De Brabander won voor Wereldkampioen
Vervecken, die meer en meer dichte ereplaatsten opstapelde. In
Vossem moest Nys echter wel de tol betalen van zijn inspanningen.
Wellens won met zogezegd slechte benen. Nys werd tweede en
Groenendaal kwam voor het eerst op de voorgrond met zijn 3de
plaats. Toen leek het nog dat Nys en vooral Wellens op een eenzame
hoogte stonden, met daaronder Erwin Vervecken.
In
November kwamen dan de iets wat serieuzere crossen. Op allerheiligen
vloog Sven Nys over de Koppenberg. Wellens had pech, maar kwam nog
sterk terug. Groenendaal bewees met de 2de plaats zijn
groeiende vorm. 3 dagen laten werd in zijn thuishaven dan ook de 2de
manche van de Kärcher Par-Ky Cup georganiseerd. In
St-Michielsgestel was Groenendaal nergens. Hij eindigde pas als 25ste.
Zijn ploegmaat, Sven Nys, daarentegen reed samen met Erwin Vervecken
de hele wedstrijd op kop. Nys wou absoluut winnen, maar kon ondanks
vele
demarrages niet verhinderen dat het op een spurt uitliep. De nieuwe
SpaarSelect-renner Vervecken vloerde Nys zonder enig probleem en
nam zo zijn eerste overwinning van het seizoen op Europese bodem. Precies 7 dagen
later pakte Nys zijn revanche. In Asper-Gavere won de hij op
indrukwekkende wijze de 3de manche van de Kärcher Par-Ky
Cup. Voor het eerst stond hij ook op kop van dit
regelmatigheidscriterium. Bart Wellens, de man van de maand oktober,
gaf na de wedstrijd te kennen dat hij Tom Vannoppen een profiteur
vond, die niet voldoende kopwerk doet. Achteraf werden de plooien
gladgestreken en reisden beide renners af naar het Italiaanse
Monopoli voor de eerste Grote Prijs van de Wereldbeker.
Op het gevaarlijke parcours kenden bijna alle renners
materiaalpech, behalve Sven Nys. Niet toevallig won hij ook deze
wedstrijd. Nys reed ijzersterk, ondanks een val. Hij werd
natuurlijk ook de eerste leider van de Wereldbeker 2001-2002. 
Bart
Wellens werd nog tweede en de ancien Daniele Pontoni werd nog knap
derde. Door zijn val kon Sven Nys twee dagen niet trainen en het
was dus afwachten wat het zou worden in Koksijde, de volgende
zaterdag. Alles was verteerd en genezen, maar winnen deed Nys
niet. Zijn ploegmaat Richard Groenendaal pakte eindelijk zijn eerste
overwinning. De renner die het vorig seizoen zo sterk presteerde
kende tot dan toe veel pech en was dus dolgelukkig met zijn winst
in de Duinencross. De dag erna stond er meteen een tweede zandcross
op de renners te wachten. In Gieten werd reeds de 4de
manche om de Kärcher Par-Ky Cup verreden. En is het nu een
verassing als ik zeg dat Sven Nys deze winnend afsloot? Nij ging van bij de start steeds in de aanval en hield
uiteindelijk nog net stand. Bart Wellens, die twijfelachtig was na
een val in Koksijde, kwam nog dicht. Tom Vannoppen werd net als in
Koksijde 3de.
Zo verliepen, in grote lijnen, de eerste 2 crossmaanden van het
seizoen 2001-2002. Maar welke conclussies mogen we
nu trekken ? Bart Wellens was de man van de maand oktober, met 5
overwinningen. Sven Nys was overduidelijk de man van de november maand. In elke belangrijke cross trok de Balenaar aan het langste
eind. Hij mag zich dan ook leider noemen in zowel de Wereldbeker als
de Kärcher Par-Ky Cup. Erwin Vervecken deed al meer dan zijn best
om zijn Wereldkampioenen-truitje te laten zien aan de mensen. De
Lillenaar behaalde veel dichte ereplaatsen en presteerde constant.
Daarbij won hij in St-Michielsgestel en in 2 Amerikaanse crossen.
Mario De Clercq deed ook alles om zijn tricolore trui van Belgisch
kampioen te laten zien, maar de Domo-renner is niet meer zo jong. Na
zijn Wereldbeker cross in Wortegem-Petegem maakt hij dan ook bekend
of hij verder gaat met crossen of stopt. Hij piekt natuurlijk ook naar die mooie cross in zijn
woonplaats. Bij de jongere en mindere goden mogen we besluiten dat
Sven Vanthourenhout de verwachtingen tot nu toe inloste. Met 2
kleinere overwinningen en veel dichte ereplaatsen kan de MEZ-renner
nu een geslaagd hoofdstuk van zijn carrière afsluiten.
De wereldkampioen bij de 
beloften
wordt op 1 december prof bij Domo-Farm Frites. Marc Jannsens wordt
op deze dag dan weer amateur. De drievoudige Belgisch Kampioen wordt
bij Collstrop Palmans vervangen door Tom Vannoppen, waarvan we nu
wel mogen stellen dat hij bij de top hoort en toch nog progressie
marge heeft. Dit seizoen zou ook het seizoen van Kipcho Volckaerts
moeten worden, maar ondanks hij prof werd bij Vlaanderen 2002 wilt
het maar niet lukken voor de 2de Balenaar. Kipcho bleek
wel een bloedziekte te hebben en zou dit seizoen niet meer in actie
kunnen komen. Bij Vlaanderen T-Interim hebben ze wel Ben Berden en vanaf 1
december Arne Daelmans nog om te presteren.
Tenslotte was er in deze twee mooie crossmaanden nog een opvallende
figuur aanwezig. Mountain Biker Filip Meirhaeghe reed vanaf
Ruddervoorde mee in de meeste veldritten. Niet zo overtuigend, maar
de aanwezigheid van Meirhaeghe schept altijd een aangename sfeer.
Een sfeer die je enkel kan ervaren op de cross zelf. U hebt nu nog 2
en halve maand om ze zelf ook eens op te snuiven.
