|
|
|
|
Toneelkring Reintje koos voor een vrije bewerking van Dirk Tanghe’s regieconcept wat op zich al een hele uitdaging is. Voor deze productie werden zomaar evenjes meer dan 30 acteurs ingezet en, laten we het maar onmiddellijk zeggen, met een prima resultaat. Reintje heeft een bijzonder succesvolle jeugdafdeling die zich voor deze Romeo & Julia volledig geeft. Iedereen staat enthousiast op de planken en overstijgt zichzelf. Toneel is altijd wel een groepsprestatie maar hier gaat men een stapje verder en vormt men echt één geheel. Niemand loopt er zomaar bij, iedereen begrijpt waar hij of zij mee bezig is, en laat zich opslorpen door het spel.
Reintje bouwt graag decors, dat merk je telkens opnieuw, maar om deze set, naar het voorbeeld van Dirk Tanghe, in een veel kleinere zaal dan de K.V.S., op te bouwen, is toch wel een uitzonderlijke inspanning geleverd. Het resultaat is dan ook prachtig en origineel. Ik durf er niet aan denken hoeveel tijd hier is ingekropen. Ook de licht- en geluidsregie kreeg een zware taak op de schouders en ook hier alleen maar lof. Wat dan over de hoofdrolspelers, Romeo en Julia? Romeo wordt gespeeld door Pieter Rowies die in vorige producties reeds overtuigde. Maar om de verliefde complexe Romeo te spelen met die zware emotionele contrasten van vreugde, verdriet, haat, verslagenheid, hoop, radeloosheid, dood... ,’t is een hele boterham. Pieter heeft echter veel talent en gooit zichzelf met zijn hele hebben en houden in de leeuwenkuil... en tempt de leeuwen. Voor een paar uur vergeet hij Pieter en is 100% Romeo. En dat is mooi.
Nog een woordje over de regie? Waarom niet. Het feit dat hier verder gebouwd is op het concept van Dirk Tanghe, maakt dat de regisseur alle kansen kreeg om er iets goeds van te maken, al moet hij het dan stellen met een scène die voor dit stuk toch wel zijn beperkingen in ruimte heeft. Het stuk heeft me geen moment verveeld en dat is uiteraard ook de verdienste van de regisseur. Meer dan 30 acteurs op het juiste moment op de juiste plaats hebben en er dan nog voor zorgen dat ze in hun rol zitten, dat vraagt om engelengeduld en heel wat hulp achter de schermen. De première verliep vlotter dan ik en waarschijnlijk Dirk Vleminckx zelf hadden verwacht. Enthousiasme en inzet zorgen vaker voor mirakels. Mag er dan hier en daar ook nog wat ruimte zijn voor opbouwende kritiek? Misschien toch even halt houden bij het slot: Julia is schijndood; Romeo ziet haar liggen; denkt dat ze dood is; drinkt het gif; sterft; Julia ontwaakt; ziet de dode Romeo; drinkt ook wat gif (Shakespeare gaf haar een dolk) en valt dood. Einde van het stuk!
Dirk Tanghe had het er in zijn première ook lastig mee en loste het o.a. op met trager sterven en een luide Italiaanse hit. Wie weet vindt Dirk Vleminckx nog een betere oplossing? Conclusie: Jan Van Assche
|
|
Wat moet je schrijven over een verhaal zo
droevig, dat het de mensheid al meer dan 400 jaar tot tranen toe ontroerd.
Er is geen mooier en triester liefdesverhaal dan William Shakespeare’s
meesterwerk, Romeo & Julia. Doorheen de eeuwen kwamen er vele bewerkingen
met voor mijn generatie vooral “West Side Story “ en o.a. ook de
theaterversie van Dirk Tanghe die een hele tijd terug, een heuse kaskraker was
in de Koninklijke Vlaamse Schouwburg, toen met Ann Tuts en Leo Madder in de
hoofdrollen.
De première is in zo’n gevallen nooit de
beste opvoering omdat amateurtoneel echt pas openbloeit na een paar
voorstellingen, maar het ritme en de timing zitten goed. De snelheid komt dan
wel vanzelf.
Kan het moeilijk zijn een overtuigende Romeo
neer te zetten met zo’n Julia? Katrien Claes is zonder twijfel de ster van de
avond want, laat ons eerlijk zijn, dit stuk valt of staat met Julia. De
maagdelijke onschuld, de ontluikende en vurige, alles met zich meesleurende
verliefdheid, lachen, huilen, leven en sterven, het vraagt veel van een zo jonge
actrice die het moet doen zonder een jarenlange opleiding! Het is een mooi
koppel, Romeo & Julia, en –vraag me niet hoe zij tegenover ekaar staan
naast de planken- maar op de scène zijn ze zotverliefd. Als dit gespeeld is,
dan gebeurt dat op de Hoeilaartse planken voor het eerst. (Freud zal er wel een
andere verklaring voor hebben). De kussen zijn echt. Gelukkig maar, want een
Romeo & Julia die zich op het laatste moment inhouden, zou in deze
voorstelling belachelijk zijn overgekomen. Ik ben benieuwd naar voorstelling
zes, want deze momenten in het stuk kunnen enkel maar groeien. Romeo & Julia
gaat over de stormachtige liefde van twee jonge mensen en Reintje toont dit
100%. De scène in het zwembad is nog wat speels en mist erotiek maar er wordt
dan ook veel gevraagd van Pieter en Katrien.
Onze maatschappij kan nog moeilijk omgaan
met de dood en dat merk je hier duidelijk. Ik stel me de vraag of de regisseur
deze laatste, zo dramatische minuten, niet wat meer inhoud had kunnen geven. Bij
Shakespeare zeggen Romeo en Julia enkele mooie ontroerende zinnen voor ze tot
zelfmoord overgaan. Dit vervangen door stilte, stopt elke emotie voor er tranen
kunnen komen. Zijn geliefde dood voor zich te zien liggen, de daaropvolgende
wanhoop die leidt tot het zichzelf doden, zijn zo’n dramatisch momenten in het
stuk en komen wat zwak over.
