|
|
|
|
ZATERDAG 8 MEI 1999 OM 20 UUR KAREL VINGERHOETS SPEELT
|
 | O.L.Heer en de koei |
| De moedwillige Varkenskop |
| Rond een plaats van portier |
| De kistprocessie |
van Ernest Claes :
| De fanfare "De Sint Jans-vrienden" bewerking in zes bewegingen : |
| Preludio – Scuola di virtuosi – Divertimento giocoso – |
| Marcia notturna – Scena malinconica – Finale |
Organisatie : VZW Cultuurcentra in samenwerking met het Gemeentebestuur Hoeilaart
KAREL VINGERHOETS voltooide in 1974 zijn opleiding aan het Hoger Instituut voor Dramatische Kunst Studio Herman Teirlinck te Antwerpen. Hij was als acteur verbonden aan de Haagse Komedie (Den Haag), aan de Koninklijke Nederlandse Schouwburg (Antwerpen), aan het Nieuw Ensemble Raamtheater (Antwerpen), aan het Ernst Deutschtheater (Hamburg) en aan het Wiener Burgtheater (Wenen). Hij speelde in een aantal BRT-VRT-producties zoals de reeksen LANGS DE KADE en THUIS
FELIX TIMMERMANS (1886-1947) Timmermans’ vermogen om een verhaal in onthutsende taalbeelden om te zetten, was vaak groter dan de waarde van de verhaalstof zelf. Zijn literair talent berustte vooral op een aangeboren meesterschap om taferelen zo te beschrijven dat ze meteen onvergetelijk werden én op het ontginnen van voor zijn tijd en zeker in zijn katholieke omgeving zelden ontgonnen thema’s : pantheïsme (of variaties daarop), hedonisme, new-age achtige mystiek, ecologie, pacifisme, sociaal onrecht en een prettige ironie tegenover het sterk door de Kerk gekleurde volksleven. Dat laatste kostte hem trouwens een Vaticaanse veroordeling en het gelovige publiek een leesverbod.
Frans Verleyen
ERNEST CLAES (1885-1968) Maar wanneer Ernest Claes het lot van alle auteurs zal ondergaan, na langer te hebben standgehouden dan wij allen die in Vlaanderen nog de pen voeren, zal hij daardoor zijn plaats niet verliezen, noch in de letterkunde, noch in de geschiedenis van de culturele herwording van ons volk, waarin zijn boeken een belangrijke rol hebben vervuld. En lang voor het zover zal zijn dat zijn lezerstal wegslinkt, zal de glimlach zijn vergaan van de hovaardigen die op hem hebben neergezien omdat zijn vertellingen beginnen met het duizenden jaren oude ‘er was eens’ van de negentiende-eeuwse grootmeesters dat nog duizenden jaren honderdduizenden zal aangrijpen en vasthouden omdat ze niets ingewikkelders meedelen dan zijn liefde voor de Vlaamse volksmens.
Gerard Walschap
